Prolog.

 Siedziałam na łóżku nucąc pod nosem melodię, nad którą pracowałam przez ostatnie

trzy miesiące. Ten występ będzie decydował o mojej przyszłości. Przyszłości? Miałam

ją dokłanie zaplanowaną przez mojego ojca - muzyka. Wszystko musiało być tak, jak on 

sobie tego zażyczył. Kochałam go, i nie wyobrażałam sobie bez niego życia, jednak

czasami jego upór doprowadzał mnie do szału.To właśnie od niego przejęłam tą miłość do

skrzypiec.Teraz ten mały instrument stanowił całe moje życie. 

Uśmiechałam się do siebie nerwowo dalej wpatrując się w nuty.

 '' Dobra, wdech, wydech '' - powtarzałam sobie w myślach cały czas. "mam jeszcze

 dzień na dopracowanie wszystkiego''. Przecież jak mi się nie uda, to nic wielkiego

się nie stanie. Tak, żeby tylko to było takie proste... Nie zawsze w życiu układa się tak,

jakbyśmy tego chcieli. Czasem pojawiają sie przeszkody, na przykład miłość, chociaż

sama nie wiem czy można nazwać to przeszkodą.